اشکِ شادىِ شمع رو نگاه کن
ساعت ٢:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۳/٢٧  کلمات کلیدی: آخه من لیبل این پست رو چی بزنم؟

به وقت اینجا چهل و پنج دقیقه است که سى و هفت ساله شده ام. سفر نظم روزها را به هم مى ریزد اما این یکى بهرحال روزى نیست که بشود بى خیالش شد. استانبول این روزها بدجورى عصبانى است و من واقعا ترجیح مى دادم این خردادِ بعد از چهارسال بالاخره شاد را در تهرانمان باشم. جایم را خالى کنید...