نام نجات دهنده، شیدا است. نمی خواهد از آینه چیزی بپرسی...
ساعت ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/۱٠/۱٢  کلمات کلیدی: دغدغه های ذهنی من

یک جای زندگیم، باید درشت بنویسم، یک یادداشت برای همیشه ام. که ای دخترک دیوانه، هر جا بایستی می میری. متاسفانه برای تو آرامشی در کار نیست. تو از جنس باد هستی. ایستادنت مرگ است. بادی که بایستد هیچ چیز نیست . این دویدن مدام را باور کن. باور کن که در زندگی چیزی به جز این دویدن به تو و روزهایت معنی نمی دهد. دویدنت می تواند آموختن باشد. نوشتن باشد. معماری باشد. گشتن کنجکاوانه در دنیای بی سر و ته باشد. مدیریت درست کاری باشد. دوست داشتن و خیلی دوست داشتنش باشد. ایستادنت اما فقط یک چیز است. جمعه ای، روبروی پنجره خیره به خیابان خاکستری بدون اینکه بدانی قدم بعدیت چیست. لطفا مواظب شیدا باش. مواظب دخترک دیوانه ات باش...