من شاخ و شانه می کشم پس هستم

من لجبازم. از بچگى هم لجباز بودم. لجباز بودن در بچگى چندان مهم نبود. همه عيب و ايرادى داشتند و من هم لجباز بودم و مادرم مدام مى‌گفت لجباز هستم و به نظر خودم خيلى بهتر بودم از برادرم كه بدجنسبود. 

سالها بعد در آخرين مشاوره‌هاى قبل از طلاقم از مشاور شنيدم كه لجباز هستم. برايم توضيح داد كه خيلى از كارهايى كه در زندگى مشتركم نكرده‌ام، از سر لجبازى بوده. با اينكه از آن مشاور خوشم نيامد اما اينجمله توى ذهنم ماند. بعد از جدايى كه خيلى از موانع فيزيكى و ذهنى زندگى من برطرف شد، شروع كردم خودم را روشنتر ديدن. متوجه چيزى كه مشاور مى‌گفت شدم. باورم نمى‌شد كه سى و خورده‌اى سال -سلام هرمس، سلام بقيه - يك عادت كودكانه را همراه خودم آورده باشم كه به من بزرگسال ضربه بزند. 

من آنقدر لجبازم كه اگر به من مستقيم بگوييد كه كارى را انجام بدهم محال است آن كار را بكنم. در واقع با مستقيم گفتن درخواستتان، شانس انجام شدن آن را از دست مى‌دهيد.

 يك شيداى شاخدار با لباس سرتاسر قرمز از توى من شاخ و شانه مى‌كشد و تمام درخواستهاى مستقيم بدون ظرافت را از دستور كار حذف مى‌كند. 

اين موجود آنقدر در من قوى است كه براى حفظ هويتش حاضر است بهاى زيادى بدهد. در واقع اصلا بهايى كه مى‌دهد برايش مهم نيست. فقط مهم است كه خواسته‌ى طرف مقابل انجام نشود، هر چه كه مى‌خواهدباشد. 

فكر نكنيد دارم به اين خصوصيات خودم افتخار مى‌كنم، نه. فقط دارم روشن و مشخص مى‌بينم و توصيفش مى‌كنم. بهرحال ديدن و روبرو شدن با مسائل و پذيرش آنها اولين قدم است هميشه. 

هرچند كه هيچ نظرى ندارم كه قدمهاى بعدى در مقابله با خودِ شاخدارم چى است، اما دوست ندارم بيشتر از اين برايم تصميم بگيرد. 



پ.ن. فكر مى‌كنم تو تنها كسى هستى در تمام عمرم كه هيچوقت باهاش لج نكردم. شايد چون از اول آنقدر مرا بلد بودى كه آن ورِ لجباز را از لانه‌اش بيرون نكشيدى. شايد چون از اول به سلاح كشنده‌ى «شرط می بندم اينو نميتونى انجام بدى» مجهز بودى از روز اول. 


@mrs_shin

/ 1 نظر / 102 بازدید
syahbaatr

اوه اوه پس خیلی حال میکنی اکه پاچه خواریتو کنن :)