دام تکرار

من سعى مى كنم محتواى صفحات مجازيم را قاطى نكنم. شايد يك بار يا دو بار شده كه يك مطلبى را هم در وبلاگ گذاشته‌ام هم اينستاگرام. اين كار را هم ديگر انجام نمى‌دهم. 


بعضى از دوستان يك عكس يا يك مطلب را در توئيتر مى‌گذارند، فردا همان را كپى مى كنند توى اينستاگرام، پس فردا در كانال تلگرامشان مى‌گذارند، گاهى كه به فيس بوك سر مى‌زنم مى‌بينم لاكردار را آنجا هم كپى كرده‌اند. نكنيد آقايان خانمها اين كار را نكنيد. مشترى مستقل صفحاتتان را از دست مى‌دهيد، يكيش من، دو بار ببينم عين مطالب اينستا را مى‌گذاريد توى تلگرام با خودم فكر مى‌كنم خب پس همه چى تكراريه، منم فقط يكى از اين صفحه‌ها را فالو كنم. چه كاريه! 

بعد توجه كنيد كه هر كدام از اين صفحه‌ها يك تعريف و يك كاربردى دارد. حالا ممكن است تعريف هر كسى شخصى باشد. 

تعريف من ساده اس: 


وبلاگ و كانالش محل يادداشتها و روزنوشتها و عكسهاى روزمرگى و موسيقى و فايل صوتى و ...


اينستاگرام عكسها و عكسها ( اما نه همان عكسهايى كه گاهى اينجا مى گذارم) 


توئيتر متن محور است، آن هم متنهاى كوتاه. جملاتى كه تبديل به يادداشت نمى شوند مى روند آنجا. 


فيس بوك كه دوستش ندارم و زياد هم سر نميزنم جايى است كه از همكلاسى دبيرستانت كه در عكسهايش زيادى خوشبخت به نظر مى‌رسد خبر بگيرى. يا عكسهاى زيادى خوشحال روتوش شده را به دوستانت غالب كنى.


حالا اگر من يادداشتهاى اينجا را بردارم ٤ جاى ديگر هم كپى كنم، كهير نمى‌زنيد جان من؟! 


@mrs_shin

/ 0 نظر / 150 بازدید